Sterilisatie

Sterilisatie van de hond, waarom?

  1. jong steriliseren verkleint de kans op borstkanker op latere leeftijd.
  2. geen kans meer op baarmoederontsteking.
  3. geen kans meer op groeihormoonstoornis door de loopsheid.
  4. geen kans meer op suikerziekte door de loopsheid.
Historie

De hond stamt af van de wolf. De mens is zo’n 15000 jaar geleden begonnen om met de wolf te fokken. Men deed dit omdat de wolf net als de mens in groepen jaagde op grotere prooien. Omdat de wolf veel sneller is dacht men hem voor de jacht in te kunnen zetten. Dit bleek prima te werken. Later is men ook aan de uit de wolf gefokte hond andere functies gaan toekennen, zoals hoeden van vee,bewaken van het erf en bestrijding van “ongedierte” zoals ratten en mollen. Door dit selecteren op diverse eigenschappen van de hond hebben we nu een grote diversiteit aan hondenrassen.

De oorspronkelijke wolf werd maar 1 keer per jaar loops, werd dan gedekt en kreeg in het voorjaar (want dan hebben andere dieren ook hun jongen, die goed als prooi voor de jongen van de wolf kunnen dienen) een nest jongen. Dit nest werd gezoogd en dan was de cyclus weer rond. De wolf werd gemiddeld een jaar of 6 à 7 oud.

Borstkanker

Als je snel wilde selecteren in de honden die het meest geschikt waren voor hun functie, was het handig als de teefjes vaker dan 1 keer per jaar loops werden. Er werd dan ook geselecteerd op teefjes die 2 of 3 keer per jaar loops werden. Daardoor is onze hond nu ook vaak 2 à 3 keer per jaar loops. Echter de loopsheid van onze hond wordt maar zelden benut. Na de loopsheid is de hond hormonaal drachtig, dit terwijl ze niet gedekt is. Er is zelfs na de loopsheid in het bloed geen verschil te meten, qua hormoonspiegel,tussen een wel- en niet drachtige teef.

De teef denkt nu dus dat ze drachtig is en kan zelfs ongeveer 8 weken na het einde van de loopsheid doen of ze gaat bevallen. Als je denkt dat je drachtig bent, moet je na de bevalling ook melk geven aan de pups. Daarom is er bij elke hond na de loopsheid ook een melkgift, die echter niet bij alle honden even duidelijk te herkennen is. Hierbij treedt dus een onnodige stimulering van de melklieren op, want er gebeurt niets mee. Uit zeer uitgebreid statistisch onderzoek is nu gebleken dat hoe vaker die onnodige stimulering optreedt, hoe groter de kans is dat de hond op oudere leeftijd borstkanker krijgt.

Dus: HOE VAKER LOOPS, HOE GROTER DE KANS OP BORSTKANKER.

Baarmoeder ontsteking

Gemiddeld rond de 10e à 11e dag van de loopsheid (die ongeveer 19 à 20 dagen duurt) treedt de eisprong op, waarbij de hond gedekt kan worden. Normaal heeft het lichaam een grote afweer tegen binnendringende vreemde stoffen. Echter wanneer die “vreemde” stof sperma is kun je daar natuurlijk geen afweerstoffen tegen maken, want dan zou je jezelf uitselecteren doordat je geen nakomelingen krijgt.

Als er nu tijdens de loopsheid geen sperma maar een bacterie binnendringt, wat door de mindere lokale weerstand best kan, dan zal na het weer sluiten van de baarmoedermond deze in de op groei ingestelde baarmoeder zich goed thuisvoelen. In feite is dan de baarmoederontsteking begonnen. In een groot aantal gevallen zal het lichaam dit herkennen en alsnog door eigen afweer de onsteking effectief bestrijden. Als de onsteking doorzet wordt er steeds meer pus in de baarmoeder gevormd. Gifstoffen uit die pus komen in het bloed en belemmeren de nieren om voldoende vocht vast te houden. Hierdoor gaat de hond grote plassen doen die erg waterig zijn. Om uitdrogen te voorkomen gaat de hond MEER DRINKEN.

Voorts zal door de ontsteking de hond ook ziek en sloom worden. Als op het moment dat de pups geboren zouden worden de baarmoedermond opengaat kan de pus uit de vagina stromen. Dit is een SPOEDgeval. Als de baarmoeder al eerder overvuld is met pus is het zelfs mogelijk dat ze scheurt. De pus loopt dan de buikholte in. Dit is een levensbedreigende situatie, er moet onmiddelijk geopereerd worden.

Groeihormoonstoornis

Dit is de minst voorkomende complicatie bij de intacte teef. Omdat de teef denkt dat ze drachtig is maakt ze extra groeihormoon om de pups te laten groeien. Omdat er geen pups zijn kan dit groeihormoon op haar eigen lichaam gaan werken waardoor ze zelf groeit. Haar botten kunnen niet meer groeien maar weke delen kunnen dat nog wel. Vaak zie je dan dat na elke loopsheid de neus wat groter is geworden en dat de tanden wat verder uit elkaar gaan staan. Ook kunnen de ondervoeten steeds grover worden.

Suikerziekte

Om de pups te laten groeien is er naast groeihormoon ook suiker nodig als energiebron. Het groeihormoon zorgt ervoor dat er extra suiker in het bloed komt. Dit wordt echter niet gebruikt omdat er geen dracht is. Daarom zal de alvleeskier door extra insuline te produceren de overtollige suiker uit het bloed proberen kwijt te raken. Hierdoor laat het groeihormoon weer extra suiker maken enz. De alvleesklier verliest deze wedstrijd altijd, waardoor er onvoldoende insuline geproduceerd wordt. Nu hebben we het klinische beeld van suikerziekte.

De nieren kunnen de grote hoeveelheid suiker in het bloed niet vasthouden en verliezen dit. Aan deze verloren suikers wordt altijd een vaste hoeveelheid water gekoppeld. Daardoor doet de hond grote plassen. Ook hier moet de hond weer VEEL DRINKEN omdat ze anders zou uitdrogen. Deze teef is vaak niet zo ziek als de hond met een baarmoederontsteking. Ze is wel erg sloom doordat ze per saldo te weinig suikers in de lichaamscellen krijgt (want daar zorgt normaal het insuline voor, wat er nu te weinig is). Vaak voelt de urine van deze honden kleverig aan door de grote hoeveelheid suiker die er inzit.

Ook deze dieren moeten zo snel mogelijk gesteriliseerd worden in de hoop dat de alvleesklier zich nog kan herstellen. In ieder geval moeten zij door de eigenaar met insuline injecties behandeld worden om hun bloedsuiker gehalte op normaal niveau te houden. Hierdoor is de nazorg dan erg intensief en soms levenslang voor wat betreft insuline toediening. Ook is er soms na operatie de complicatie dat de wond door de suikerziekte slecht wil genezen.

Conclusie

Laat Uw hond 3 à 4 maanden na de eerst loopsheid of bevalling steriliseren. De eierstokken worden dan weggenomen.Als de baarmoeder niet mooi is wordt die ook verwijderd Bij het wegnemen van de eierstokken moet je eigenlijk van castratie spreken omdat je de organen die de geslachtscellen produceren wegneemt. Dit is dus niet onnatuurlijk maar probeert alleen de gevolgen van wat de mens door selectie heeft veroorzaakt te voorkomen.

Nadeel

Bij 5 tot 7% van de teefjes kan na sterilisatie, meestal op latere leeftijd, urine incontinentie optreden. Dit is met medicijnen goed te behandelen en weegt niet op tegen de hierboven beschreven risico’s.